جرس کاروان

جرس کاروان

شنبه 12 اسفند 1402 ساعت 11:1
گروه هنری سایت هنرنامه امروز

از زندگانی‌ام گله دارد جوانی‌ام
شرمندهٔ جوانی از این زندگانی‌ام
دور از کنار مادر و یاران مهربان
زال زمانه کُشت به نامهربانی‌ام
دارم هوای صحبت یاران رفته را
یاری کن ای اجل که به یاران رسانی‌ام
پروای پنج روز جهان کی کنم که عشق
داده نوید زندگی جاودانی‌ام
چون یوسفم به چاه بیابان غم اسیر
وز دور مژدهٔ جرس کاروانی‌ام
یک شب کمند گیسوی ابریشمین بتاب
ای ماه اگر ز چاه به در می‌کشانی‌ام
گوش زمین به نالهٔ من نیست آشنا
من طایر شکسته‌پر آسمانی‌ام
گیرم که آب و دانه دریغم نداشتند
چون می‌کنند با غم بی‌هم‌زبانی‌ام
ای لالهٔ بهار جوانی که شد خزان
از داغ ماتم تو بهار جوانی‌ام
گفتی که آتشم بنشانی ولی چه سود
برخاستی که بر سر آتش نشانی‌ام
در خواب زنده‌ام که تو می‌خوانی‌ام به خویش
بیداری‌ام مباد که دیگر نرانی‌ام
شمعم گریست زار به بالین که شهریار
من نیز چون تو همدم سوز نهانی‌ام

 

  • بخشی از این غزل زیبا را زنده‌یاد محمودی خوانساری در برنامۀ گل‌های تازه شماره ۳ به زیبایی هر چه تمام‌تر در آواز دشتی با نوای ساز زنده‌یادان حبیب‌الله بدیعی، فرهنگ شریف ، منصور صارمی و جهانگیر ملک اجرا نموده است. برای شنیدن این قطعه اینجا  کلیک نمایید.
  • بخشی از این غزل زیبا را بانو هایده در آواز دشتی در آلبوم بلبلی که خاموش شد اجرا نموده است. برای شنیدن این قطعه اینجا کلیلک نمایید.

ثبت نظر

ارسال